zondag 4 november 2018

Druppelen op iemands hoofd

Ik doe niet meer zoveel. Ben een beetje uit. Scrol snel langs berichten over rampen die gebeuren of al heel lang bezig zijn. Ik verlies mijn hoop in dat ik invloed heb op het grote geheel en beperk me tot het kleine dat ik wel kan doen. Oogkleppen op en handelen in mijn cocon.

Maar het zit me niet lekker. Want het is er wél. En ookal kan ik niet altijd iets doen, ik kan in elk geval stoppen met net doen of het er niet is. Zodat ik nooit kan zeggen: ik wist het niet.

Vandaag lazen we uit Nehemia 5. En daaruit leerde ik wat belangrijke lessen. Namelijk dat opstaan tegen onrecht begint met me er druk om maken. Het gevoel van verontwaardiging toelaten en die heilige woede uitten. Dus dat is stap 1. Ik ga weer lezen over wat er is en delen wat de wereld moet weten. En misschien zie ik dan ook weer wat ik kan doen. Ookal is het een druppel op de gloeiende plaat. Want dat herinnerde ik me ook weer. De opmerking van Annerieke Berg-de Boer dat 'die druppel maar net op je hoofd zal vallen'.

Iemand die dapper druppels op mensen hun hoofd gaat laten vallen is mijn zusje Tamara. Zij gaat twee weken lang vrijwillig meehelpen in een vluchtelingenkamp op Lesbos waar mensen onder mensonterende omstandigheden zitten te wachten op iets wat ze weer hoop geeft. Ik ga niet mee maar ik kan wel helpen. Door mee te lezen, leven, delen en haar en het werk dat ze gaat doen te steunen.

En ik kan jou vragen hetzelfde te doen. Help jij Tamara helpen? Dat zou tof zijn! Begin eens met een kijkje nemen op haar blog.

vrijdag 1 juli 2016

30. Jouw tuin

Is het een bewezen feit, dat je meer waardeert wat je hebt als je het ook hebt moeten missen? Voor mij en mijn tuin geldt dat in elk geval wel. Met elk kind dat er speelt en elke keer dat we buiten kunnen eten, ben ik er zoooooo blij mee!
De foto van vandaag is maar een klein gedeelte van onze tuin. En ook nog uit de categorie: pronken met andermans veren. Het is de moestuinbak van mijn zusje. Zij zaait, ik oogst, zoiets. Maar dan kan ik wel zeggen dat ik uit eigen tuin eet.


Deze foto hoort bij de laatste opdracht van de Sestra fotochallenge.

woensdag 29 juni 2016

29. Iets lekkers

Aangezien ik de enige thuisetende volwassene was vandaag. En geen zin had om te koken. En niet in zeurende kinderen. En ook niet om het stemmetje in mijn hoofd aandacht te geven dat zei dat ik een slappe moeder ben als ik om gezeur te voorkomen mijn kinderen hun zin geef. Daarom en misschien om nog wel meer redenen, aten we pizza vandaag. Hij was op voor ik er erg in had én voor ik hem had vastgelegd maar gelukkig stond er op de doos een goeie foto.


Deze foto hoort bij de negenentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

dinsdag 28 juni 2016

28. Ontspanning

Vanmiddag zat ik met allerlei vage klachten bij de huisarts. Die waren er niet spontaan maar al een tijdje. En steeds in toenemende mate. Trillerig, het gevoel van een op hol slaand hart, dat soort dingen. De dokter checkte mijn bloeddruk en stelde nog wat vragen en zei toen: 'ik wil best je bloed laten onderzoeken, maar ik denk dat je het gewoon wat rustiger aan moet doen. Ik denk dat ze gelijk heeft. En dat ik misschien niet pas in de vakantie maar nu vast moest beginnen. Dus las ik in de speeltuin een boek en ga ik nu naar bed.


Deze foto hoort bij de achtentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

maandag 27 juni 2016

27. Zomerfruit

Eigenlijk komen wij het hele jaar door op op appels en bananen. En af en toe een incidentele peer. Hoe heerlijk zijn dus de maanden waarin de keuze groter én lekkerder is! Gisteren verwerkten we een hele doos aardbeien in een toetje dat mijn jongste maakte. Vandaag kocht ik een nieuwe bak voor na schooltijd en van ´t weekend verorberen we denk ik weer eens een meloen. Of twee. De keuze is in elk geval reuze!


Deze foto hoort bij de zevenentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

zondag 26 juni 2016

26. Jouw koffer of reistas

Wie het patroontje van deze tas herkent uit een eerdere foto van de zomerchallenge mag het zeggen. Ik hou ervan! Deze tas is officieel een luiertas maar nooit in die functie gebruikt. Het is mijn 'Ik piep er een nachtje tussenuit' tas. Precies groot genoeg voor een toilettas, pyjama en schone set kleren. Voor als ik een slaapdienst had (vroeger), met mijn lief wegga of gezellig bij een vriendinnetje overnacht. Leuke dingen. Met een leuke tas. Hoop dat ik hem snel weer in mag pakken.


Deze foto hoort bij de zesentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

25. Een zomerjurkje

Dit is best een mooi jurkje. Een verdraaid mooi jurkje eigenlijk. Ik ben er dan ook best blij mee. Vorig jaar kocht ik het, bij een toffe winkel van het Leger des Heils. Sindsdien heb ik het een keer aangehad. Met kerst. Ik draag geen jurkjes namelijk. Hoewel het bij tijd en wijle best mooi staat, voel ik me er vooral heel ongemakkelijk in. En dus trek ik bij mooi weer een korte broek aan. Niet charmant, wel comfortabel. En dat jurkje... misschien probeer ik dat met kerst nog een keer.


Deze foto hoort bij de vijfentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

24. Het zonnetje in huis

Deze man verwondert mij elke dag weer. En elke dag meer. Waar ik hem 'vroeger' vaak niet begreep en we vooral probeerden zijn explosieve gedrag te sturen, vindt hij nu hij ouder wordt steeds meer de woorden en wij steeds vaker een inkijkje in zijn wonderlijke brein. Ik geniet van zijn ontdekkingsreis, zijn haarfijne analyses, zijn letterlijke interpretaties van wat ik zeg en zijn grijns als hij ontdekt wat misschien gewoon een grapje is. Tis een prachtig wonder, dat jong van mij!


Deze foto hoort bij de vierentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

23. Sproetjes

Ze keek een beetje meewarig naar haar oranje haren en zei: 't'is te hopen dat ze niet ook nog sproeten krijgt'. Ik keek niet begrijpend terug en zei: 'Nou, ik hoop het wel'. Toen snapte ze het helemaal niet meer en liep door. Gelukkig kreeg ik gelijk. En gelukkig zijn de tijden veranderd sinds de oude vrouw die ik in het winkelcentrum tegenkwam jong was en zijn rode haren en sproeten tegenwoordig te gek. En ik heb er een: een mooie rooie. Mét sproeten!


Deze foto hoort bij de drieëntwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge. De hangmat van dag 22 was nergens te bekennen..

dinsdag 21 juni 2016

21. Vlaggetjes

Mijn vlaggetjes zijn een beetje verbleekt. Ze gaan dan ook al een poosje mee. Negen jaar om precies te zijn. Toen sierden ze de boomgaard op ons trouwfeest. Vorig jaar hing ik ze voor ons midzomernachthoerawehebbeneentuinenhetisonzetrouwdag-feestje in de tuin. Omdat het leven het altijd waard is om gevierd te worden, liet ik ze hangen. En nu zijn ze dus verbleekt. Das niet erg. Wij zien er ook niet meer uit zoals negen jaar geleden. Maar zijn nog steeds een feestje waard. Dus dat vierden we vandaag. Hoera voor getrouwd zijn!


Deze foto hoort bij de eenentwintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

maandag 20 juni 2016

20. Een zwembad, meer of zee


 
Een zwembad, meer of zee; Eigenlijk is het me een beetje om het even hoe je het noemt. Nat was het wel, de watermassa die vandaag maar bleef stromen. Ik ken mensen die er honderden kilometers doorheen fietsten. Zelf was ik er na mijn eigen 10 al goed zat van. Waar blijft die zooooooooooomer? (Ik weet trouwens niet of een printscreen ook geldt als foto maar ik vond van wel. En hij is in elk geval van vandaag).
 
Deze foto hoort bij de twintigste opdracht van de Sestra fotochallenge.

zondag 19 juni 2016

19. Een zomers diner

De vorige keer dat ik mijn eten moest fotograferen, was dat ook op een zondag. En wat we aten was nagenoeg hetzelfde. Het weer was alleen beter. De foto wat mij betreft ook. Maar we hebben wel lekker gegeten. Maaltijdsalades doen het hier altijd goed in het zomerseizoen en staan in de warme(re) wekelijks op het menu. Wat dat betreft is de titel ´Een zomers diner´ dan wel weer op zijn plek. En als die zomer dan ook nog echt door gaat zetten, ben ik een blij mens!


Deze foto hoort bij de negentiende opdracht van de Sestra fotochallenge.

zaterdag 18 juni 2016

18. Een magazine

Soms denk ik dat het een goed idee is dat ons nieuwe huis nog even op zich laat wachten. Mijn hoofd houdt zich namelijk al minstens een half jaar bezig met de inrichting van de keuken en de afstemming van vloer, frontjes en keukenblad daarin. En dat is dan pas de eerste ruimte in het huis.. Vandaag waren we voor mijn onderhoudsdosis (en patat met ballen) in mijn lievelingswinkel. Gevolg: Mijn hoofd weer op hol en vannacht dromen over keukens. Lang leve de inspiratie!


Deze foto hoort bij de achttiende opdracht van de Sestra fotochallenge.

vrijdag 17 juni 2016

17. (Zomer) liefde

Liefde voor het land
Liefde voor het spel
Liefde voor elkaar
 
Ik hou van de vader en de zoon




Deze foto hoort bij de zeventiende opdracht van de Sestra fotochallenge. De kokosnoot van gisteren sloeg ik even over.

woensdag 15 juni 2016

15. Jouw zonnebril in je haar

Toen ik vandaag de kinderen uit school moest halen, toonde buienradar een hysterisch rode vlek. Soms zit buienradar ernaast. Vandaag niet. Ik trok mijn waterdichte jas, festivallaarzen en regenbroek aan en kwam tot op mijn ondergoed verzopen weer thuis. Fail voor de regenbroek. Niks zou dus vandaag misplaatster geweest zijn dan een foto maken van mijn zonnebril in mijn haar. Daarom een foto van het plekje waar hij tussen zijn lotgenoten hangt te wachten op betere dagen. Net als ik. Al moet ik wel gewoon naar buiten.


Deze foto hoort bij de vijftiende opdracht van de Sestra fotochallenge.

14. Een getekende vogel

Ik schreef het al een keer, maar ik noem mijn dochter crealief. Ze verbetert me ook. Als ik haar een keer ´creatief noem, zegt ze: 'nee mama, je vindt mij crealief'.  En dat is ook zo. Ze is zes en lief en altijd aan het knutselen. En daarnaast denkt ze lekker buiten de kaders. Het platknuffelen waard. Dus toen er voor de opdracht van vandaag getekend moest worden, wist ik wel wie dat doen mocht. Met veel kleur. Is het geen plaatje?


Deze foto hoort bij de veertiende opdracht van de Sestra fotochallenge.

maandag 13 juni 2016

13. Een zomerse bloem

Bij het huis waar wij wonen, hoort een mooie tuin. Ingenieus aangelegde vijver, mooie heg, die dingen. Maar wij zijn er niet zo goed in, in het liefdevol onderhouden van dat geheel. Wel verbaas ik me elk jaar meerdere malen over al het moois dat min of meer vanzelf uit de grond omhoog komt. Toch is zo´n tuin niet mijn favoriet en roep ik altijd: ik wil een berm als achtertuin. En zo geschiedde het dat ik voor de opdracht van naar een braakliggend terrein fietste en deze foto maakte. Puur natuur!


Deze foto hoort bij de dertiende opdracht van de Sestra fotochallenge.

zondag 12 juni 2016

12. Een terrasje

Dit weekend dompelde ik me onder in veel familie en weinig geen wifi (dat is een blog opzich waard, de hoeveelheid rust die ik ervoer zonder wifi. En van de 36 gemiste appjes bleek er bij thuiskomst niet een echt belangrijk).Tel daarbij op niet  voorspeld uitzonderlijk lekker weer en een logeeradres met dit uitzicht en je snapt dat ik vandaag thuisgekomen ben van een soort minivakantie. Rozig, aangedikt en met een verbrande neus, wat wil een mens nog meer ;-)?


Deze foto hoort bij de twaalfde opdracht van de Sestra fotochallenge.

11. Iets geels

Omdat ik het al minstens 1,5 jaar beloofd had, waren we in de meivakantie in een pretpar. Met achtbanen en rijen enzo. Geinig maar écht enthousiast werd ik er niet van. Afgelopen zaterdag waren we op een plek die ik vele vele malen leuker vond. Een megaspeeltuin met heel heel veel superleuke speelmogelijkheden. Ik kon veelal rustig toekijken met mijn (goedbetaalbare) bakkie koffie maar ging ook met mijn dochter van een veel te stijle glijbaan. Ik heb geen aandelen maar jeetje Irrland, wat ben je leuk!


Deze foto hoort bij de elfde opdracht van de Sestra fotochallenge.

vrijdag 10 juni 2016

10. De was aan de waslijn

Een van de grote voordelen van wonen in een huis met een tuin (naast er kunnen chillen, spelen en eten) is de was buiten kunnen drogen. Helemaal na jarenlang in een appartement gewoond te hebben is dat een verademing (Soms denk ik dat ik eerst in een appartement heb moeten wonen om die zegeningen te kunnen tellen). Want hoewel wassen opzich niet een van mijn hobbies is, is was buiten aan de waslijn wel een van de ultieme toppunten van het zomergevoel. Woej, lang leve de zon!


Deze foto hoort bij de tiende opdracht van de Sestra fotochallenge.